رساله ق

رساله قشيريه يکی از منابع مهم تصوف اسلامی است که به وسيله ابوالقاسم قشيری، از علما و محدثان بزرگ سده پنجم هجری به زبان عربی نوشته شده است. از اين کتاب ترجمه ای در دست است که ظاهرا" توسط يکی از شاگردان قشيری به نام ابوعلی عثمانی صورت گرفته و با تصحيح و استدراکات استاد بديع الزمان فروزانفر به چاپ رسيده است. با وجود آنکه در قديم بيشتر ترجمه ها به صورت آزاد صورت می گرفته- مانند مصباح الهدايه که ترجمه ای آزاد از عوارف المعارف است- و مترجمان کمتر به ترجمه تحت الفظی نظر داشته اند، به نظر می رسد مترجم رساله قشيريه توجهش بيشتر به ترجمه لفظ به لفظ بوده است. مقابله دقيق اين ترجمه با متن عربی و تأمل در متن مصحّح نشان می دهد که در ترجمه فارسی کاستيهايی وجود دارد که در برخی قسمتها سبب اختلال در بيان موضوع و انتقال مفهوم اصلی رساله قشيريه شده است. مصحح کتاب به برخی از اين کاستيها اشاره کرده و بخش ديگری از آنها مغفول مانده است. همچنين در تصحيح متن، به سبب موضوع اشکالاتی راه پيدا کرده و موجب شده است که در پاره ای از عبارتهای کتاب ابهام به وجود آيد. در اين مقاله چهار باب توبه، ورع، زهد و خلوت از اين منظر مورد بررسی و تحليل قرار گرفته و کاستيهای ترجمه و تصحيح در اين چهار باب تبيين شده است.

سلطان غم ها مادر...